Enorm epistel

Lieve mensen, trouwe lezers en misschien nieuwe bezoekers, de foto's en filmpjes zullen na dit enorme epistel duidelijker worden. Wij raden dus ook aan, als je het wil, eerst lezen en dan kijken. De meeste foto's hebben een naam dus dan is er meer te herkennen na het lezen.

Mensen,
Alweer de 18de vandaag! wat vliegt de tijd!
Sinds Auckland zijn we alweer een eind verder.
We zijn bijna vergeten te vertellen over onze Italiaanse vrienden bij het koffietentje ~Romani! Dit geweldige, kleine tentje had de heerlijkste koffie en taart. Zelfs worteltjestaart,wat wij zo lekker vinden! (Komt een konijn bij de bakker....)Een aantal dagen achtereen er heen om de taart te halen maar helaas steeds net mis. Op! Wel een stempelkaart die we vol moesten krijgen voor een gratis bakkie en de worteltjes taart zou morgen er zijn! De volgende dag. helaas, dankzij een enorme bus met mensen was deze alweer op! He! Maandag dan maar en dan was ie er zeker! En ja hoor, ze hadden hem nog. Heeeeeerlijk, ijskoffie en milshake erbij en het ontbijt viel heerlijk zwaar op de maag! haha! Een hele leuke gezellig italiaanse tante die het prachtig vond dat we steeds terug kwamen. En wij ook dus!
Na een aantal nogal luidruchtige dagen in het Hostel (14 man op de kamer, oordopjes dus) en de stad van binnen en buiten te hebben leren kennen, heeft al het gezoek naar werk nog niets opgeleverd. Hoop mensen die het erover hadden dat Hastings/Napier zat werk heeft etc! Nou, niet voor ons! Het bleek dat we precies tussen de seizoenen in zaten. Berry picking en Appelpicking! Het laatste zou eigelijk pas half feb beginnen. Toch maar rond de tiende besloten een tentje aan te schaffen, net als matjes en richting Napier te gaan. (trouwe lezers herkennen deze naam waarschijnlijk, Napier, mooie art-deco stad)
Vroeg in de ochtend richting het busstation.. Voor het eerst eigelijk met onze enorme backpacks! We hebben zo enorm veel shit vergaard in de afgelopen maanden, in het busje was ook iets meer ruimte dan in de tassen, dat na het een en ander weggegooid te hebben, de tassen nog steeds aanvoelden als een marathon met iemand op je rug lopen! (dan de laatste kilometer want die is altijd het zwaarst!) Maargoed, op tijd voor de bus en hoppa, erin!  Lekker een paar uur muziek luisteren met onze stereo headsets (twee koptelefoons in 1 ipod)... In Napier aangekomen, vol goede moed en uitkijkend naar alle borden langs de weg die ons aan werk zouden helpen! "Hier moet je zijn voor werk" en " backpackers welcome to work"... etc etc.. Nou, het enige wat we zagen was 'fruit te koop' en later dus het bus station... Naja, er zal vast wel iets zijn, of ergens war je je moet aanmelden ofzo... Nee dus.. Morgen gaan we de stad in en dan komt het wel goed natuurlijk.. Eerst even een camping zoeken. De dichtsbijzijnde was gvd 5 kilometer lopen! (tegenwind!!!) Maargoed, welcome welcome welcome! Onderweg nog even een six pack pilserijtjes aangeschaft (we hadden immers de taxi niet genomen en dus niet betaald en dus $15,- verdiend!) Tentje opgezet, onee, eerst een biertje gedronken, ;) en toen kwamen we erachter dat we de tas met eten verloren waren... (hmmmmpf!) Geluk bij een ongeluk zat er een chinese fish en chips zaak net buiten de camping.. Prima (we hadden immers onze lidmaaschap kaart kunnen gebruiken en dus korting op de camping en geld bespaard) Nadat de patatjes en de vis een keurige 2,5 minuut (te kort???) in het vet hadden gezwommen, werden deze door onze maagjes welkom geheten.. Spelletje en lekker te bed in onze gloednieuwe tent! En wat is hij mooi! We noemen hem FROK! (groenig en grijs en erg klein)
de volgende dag lekker 5 kilometer wandelen naar de stad en informatie halen over werk, het internet op, rond vragen en zoeken, parkje in en even rust, dan weer verder zoeken en vragen en door de immense hordes toeristen wat folders en bustijden scoren. Niks in Napier!!! Eerder had het internet ook al niks opgeleverd maar we dachten maybe gewoon langs de weg staan er wel borden of er is vast wel ergens iets te vinden. Nou niet dus. Met een mooie omweg terug naar de camping en uiteraard enorme regenbuien! Die stopten ook niet meer! Ergens halverwege werd ons een lift aangeboden omdat we er uitzagen als verzopen katers! Zelfs de derde laag kleren (fuike en bh) waren uitwringbaar! Erg aardig dus. Op de camping even lekker douchen en de kleren in de droger. Hierna was het natuuuuuurlijk weer kraakhelder en droog. Lekker in het tentje een spelletje/boekje/hapje eten/filmpie en kroelen... snnnnrk....
Weet je wat we doen, we gaan naar Hastings! Want daar is werk! Voor het eerst even echt de duim omhoog langs de weg, want wederom 5 kilometer en waarschijnlijk regen, daar hadden we even geen zin in! Na een kwartiertje zat fie naast de Jager en Daan naast de motorzaag achterin de Jeep en hopla, afgezet bij het busstation. Helaas net te laat voor onze aansluiting.. Gratis internetje in de lokale Bieb en hopla op de bus naar Hastings en bijna voor de camping eruit. Dat was erg fijn!
Mooi plekje op de camping en we hadden eerlijk waar, het vakantie gevoel..... Zwijmel....
Lekker weer en lekker eten! S'avonds was er een concert, Motown celbration (50 jaar??) Maargoed, de buren waren met de hele fam op de camping naast ons gaan staan! En uiteraard de nodige pilseirjtjes en wijntjes zorgden voor een nachtelijk en oorverdovend concert! De buurman had er eentje teveel gehad... (eentje?) Dit kwam er met MACH 6 weer uit! In de tent, tegen de tent, in het toilet gebouw en op straat! Oordopjes waren een fijne bijkomstigheid! I thank you... Ze hadden trouwens ook nog onze picknick tafel gejat!!!
De volgende dag het centrum in en wederom zoeken naar werk. (de buurman uitgeteld de gehele dag in zijn tent) We willen gewoon iets plukken!!! Een aantal kilometers langs de grote weg later, kregen we een aantal tips van een kerel van een bedrijf en telefoon nummers die we konden bellen. Dit leverde wederom niets op.. Ook het internet niet. Dus ja, wat doe je? Even recapituleren en maken.. Blijven we in Hastings, hoelang etc. De tijd drong ook een beetje want de 24ste moesten we alweer in Auckland zijn vanwege de geboekte vlucht naar Christchurch. Als werk niet lukt, misschien dan wel Help Exchangen (werken bij boeren oid voor onderdak en eten) 9 mailtjes de deur uit en een uur later 9 reacties! Hans en Sandy konden ons wel gebruiken en we waren erg welkom. "we lusten graag een wijntje biertje na een dag werken" stond er bij, dus dat zagen we wel zitten. Gemaild en gebeld en een dag afgesproken. Het was zaterdag en Maandag konden we terecht! Zucht van opluchting toch wel, want de centen gingen hard en dat hadden we liever niet...
Zondags dus nog even lekker 'vrij', en er was Music in the Park! Wij erheen! Gewoon een gezellig park en daar zou een band gaan spelen. Wijntje gekocht voor bij de pinda's en mooi zitten!
Eerder nog dit: We hebben op onze reis ooit eens 2 wetsuits gekocht. (koud zeewater, body boarden etc) Deze 2 hebben we 2 keer aangehad en ze wegen ongeveer 4 kilo each! Handige dingen hoor! Ze waren nogal duur dus wilde we ze niet weggooien natuurlijk. The Warehous, een groot warenhuis, daar hadden we ze gekocht. Geen bonnetje bewaard enzo, maargoed. Wij erheen, een prachtig verhaal/leugentje verzonnen (om bestwil mensen, om bestwil)en de 225 dollar kregen wij zowaar geretourneerd! Hoe blij wij de winkel uit liepen met in onze handen; chocolade, pinda'ssarong, nieuwe slippers en eten voor de komende aantal dagen, kunt u zich natuurlijk voorstellen, lieve lezers... En de soort van credit card die we gekregen hadden (helaas geen contanten) was nog lang niet leeg! Joehei!
dit dus even tussendoor, terug naar het park...
Mooi zitten deden wij en om ons heen verschenen steeds meer en meer oudere, mensen op leeftijd! Deze country middag zou ons nog lang heugen! De band, zelfde doelgroep, begon vrij schokkerig aan zijn liederen, de band heette 'Borderline', en er werd geklapt en geknikt en gewuifd naar lieve lust... Na een paar uur was de wijn  op en de band ook... Terug naar de camping dus.. Na een lange wandeling konden we eindelijk naar de wc!
Lekker hapje eten en even skypen. Moois snurken en we hadden erg veel zin in morgen! Op naar Putorino, Hans en Sandy!
Op de bus van Hastings naar Napier naar Putorino! Een heel klein dorpje, (letterlijk een kroeg en een schooltje en 5 huizen) waar Hans ons opwachtte op het terras van de kroeg! Ook gelijk de bushalte trouwens...
Even een pilsje gedaan en naar hun huis. Om de hoek.. Een mooie grote tuin met een hoop honden (Ruigrugfokkerij) en een wijngaard. Mooi gelegen tussen de heuvels en een riviertje.
Na een aantal biertjes en eten en uiteraard de honden te hebben leren kennen, was het erg leuk Hans en Sandy te leren kennen. Hele fijne aardige mensen die een grote liefde hebben voor wat ze doen. Sandy met de honden en Hans alles met de wijn. Hij is Vinoloog. Alleen zijn ogen laten hem in de steek. Minder dan 10 procent zicht aan de ene kant en ook erg weinig aan de andere. Dit maakt het werk er niet makkelijker op. Help-exchange is dus een prima oplossing hiervoor.
Ons tentje staat in de achtertuin en verder is alles help-yourself. Eten en drinken etc.
De volgende dag rustig aan wakker worden en de wijngaard in. Er moesten netten omheen tegen de vogels. Onderhand hebben we een hoop geleerd over de Cabernet Sauvignon en andere soorten wijnen en druiven.
Het dagelijkse gebeuren hier draait vooral om de honden. Het is een fokkerij dus de moeders en de pups en de andere grote beesten moeten bewegen en eten. Een van de honden, hondjes, een product van een slippertje van de schaapherdershond, heeft geloof ik ADHD. Enorm druk en altijd spelen. Genoeg te doen dus. ;)
Het dorpje Putorino is een hele hechte community waar je nog een kip kan ruilen voor een kratje bier bij wijze van. Ze houden er erg van om toeristen voor de gek te houden als ze op het terras zitten na een dag hard werken.
Als het weer maar een beetje meezit..
Sophie is onderhand druk met foto's maken van de dieren en kan goed kletsen met Hans die zelf ook veel van kunst houdt en vroeger veel tekende. Zijn verhalen zijn prachtig.
Sandy heeft ons nog een mooie hike laten doen. Half uur met de auto, dat wel, en wij 2 uur wandelen. ze bleef in de auto op ons wachten met een boek en een hond. Dat is toch wat.. Verder is Fie meegegaan met boodschappen doen, heeft een schaap, Hans en Sandy geknipt, Daan grasmaaien met kantenmaaier, netten spannen en klippen. Wat er ook maar gebeuren moet. Had op zich wel iets romantisch om samen in de wijngaard te werken... zwijmel...
Hier en daar wat schoonmaak werk en klusjes. We worden niet afgebeuld, het gaat allemaal rustig aan. Heerlijke dagen. De honden zijn prachtig en enorm! Deze grote beesten zijn ook showhonden en sommige zijn al met pensioen.
We hebben toch besloten om nog richting het noorden te gaan, Cape Reinga. Het schijnt prachtig te zijn en eigelijk een must als je hier bent. Hans liet ons weten dat we dit echt nog moesten doen! Dus een weekje hier en nu tickets voor de bus geboekt voor Zaterdag de 20ste. De 24ste vliegen vanuit Auckland dus dat lukt prima. Paar nachten daar en dan weer terug. De bussen brengen ons overal. We hebben er zin in! We zouden hier best wat langer kunnen en mogen blijven maar het zou zonde zijn om het North land te missen. Prima dus!
Het schiet nu erg op! Bijna NZ alweer uit. Dan wacht Azie op ons.. We zouden via een project iets vrijwillig bij kunnen dragen in Cambodja, via PURE,(http://www.pureforkids.org/?pID=3&lang=nl ) alleen helaas kwamen we er achter dat dit iets anders in mekaar zat.
Voor onze vrijwillige hulp, moesten we 600 euro voor 4 weken betalen!  Verbaasde ons een beetje en helaas kunnen we hier dus niet onze energie aan kwijt! Gelukkig kunnen we in April wel aan een ander project meedoen. Dit kost ons alleen bloed, zweet en tranen als het goed is... We hebben er erg veel zin in! Dankzij Gerdo en Tessa kunnen we ook een kijkje nemen bij het project waar zij aan meewerken. We zijn erg benieuwd want de verhalen en de website zien er tegek uit!  http://www.teacherandnursearoundtheworld.com
Nieuwe avonturen wachten dus op ons!


Nog maar 11 weken!!!!! Het gaat erg hard allemaal! Bijna bij mark en marita, waar denk ik nog een aantal kerst kaarten etc op ons wachten. We zijn benieuwd!
Tot snel en een dikke kus van ons dus.

En veel plezier met de foto's/filmpjes