shop till you drop

Lieve mensen,

Wat een fantastische response en gulle giften! Overweldigend!
De afgelopen week hebben we geprobeerd om te bedenken wat er het meest nodig is op de Farm en hoe het geld het beste ten goede komt aan de kids.
Best lastig.
In ieder geval, CheungLeang (de coördinator op de farm) heeft een feestavond op touw gezet.
Wij mochten niet helpen met de voorbereiding, geen idee hoe of wat het eruit zou gaan zien. We moesten alleen zorgen dat er zoveel mogelijk mensen zouden komen kijken en hopelijk ook gelijk een duit in het zakje zouden doen. De opbrengsten zouden ook naar de visvijver gaan dus hebben we onze schouders eronder gezet en bijna alle vrijwilligers kwamen! En onze nieuwe NL vrienden, Hans en Geert, die zich inzetten voor HIVpatienten ( http://www.legehandenvoorcambodja.nl ) EN onze gastheer van het hostel Vireak ging mee met een enorm blik koekjes!  Iedereen deed een duit in het zakje en we hebben genoeg voor de visvijver!
Het was een superleuke avond. "Mama", een vrouwtje van 61 die elke dag kookt voor alle kids en medewerkers, had een groot feestmaal gemaakt. Het was ontzettend lekker en veeeel te veel! Dat is typisch Cambodiaans; je gasten helemaal volproppen met allerlei lekkers. Ze had zelf voor de vegetariërs onder ons iets speciaals gemaakt en die waren helemaal blij (vegetarisch zijn is niet zo gemakkelijk hier). Het mooiste servies was uit de kast gehaald en het was allemaal tot in de puntjes verzorgd. De grote meiden hielpen met serveren en deden het super. De hele avond,tussen het eten door, deden de kids allerlei soorten traditionele dansen met traditionele muziek.  Zie foto's, en filmpjes op http://www.youtube.com/user/Dondanus . We waren ontzettend onder de indruk van ze en voelden ons erg trots op 'onze' kids! Na het eten en de performances was het tijd voor de disco!! Jeej! Toen we weggingen, gingen de kinderen en staf pas eten. Dat vonden we wel een zielig voor de kids, zo'n volle drukke avond op een lege maag! Cultuurverschil misschien...?

Op vrijdag was iedereen een beetje moe van het feestgedruis, dus het was een rustige dag. Daan, Penny en Dorothy hebben in de ochtend geschilderd met wat kids; de muur moest wit. Ze gingen als een speer en voor de grootste warmte was het klaar. Sophie heeft een begin gemaakt met het opruimen en organiseren van de kasten.... wat een puinhoop.... 's Middags met zijn allen en wat kids de klus afgemaakt. Muziekje aan, lekker soppen met de kids, en we kregen zelf CheungLeang (die liever met zijn handen in zijn zij toekijkt) aan het soppen!
Een hoop 'verloren' spullen kwamen weer boven! Lekker alles weer schoon en op een vaste plek. En een hoop werkbladen, toetsen en andersoortig lesmateriaal gevonden! Top dus. Hopen dat het wordt doorgezet door de nieuwe vrijwilligers!
's Avonds zijn we met Hans en Geert uit eten gegaan. Zij wisten een leuke tent met lekker Khmer-eten. Het zou een klein stukje met de tuk-tuk zijn..... ALS de tuk-tuk driver de weg wist.... 3 kwartier later en heel wat blokjes om waren we er. Cambodianen mogen geen "nee" zeggen. Dat is niet zo handig...."weet je de weg?" "yes yes, no problem" .... De grap is dat we het de dag ervoor ook hadden toen we naar het feest reden. Ook deze driver wist het niet zo goed en we kwamen terecht in een enorm luxe  in opbouw zijnde wijk; "grand Phnom Pehn". Enorm grote luxe huizen, een golfbaan incl. meer met 150-350m afschot-eilandjes (snap je?), een enorme poort a la Arc de Triomph, en helemaal ommuurd en bewaking bij de poorten... Voor hele rijke mensen die graag in schijn willen leven. Wederom een bizar groot verschil tussen arm en rijk! Daar moesten we dus niet wezen...
Anyway, we hadden weer een heerlijk maal; een tafelBBQ met vis en vlees, zelfs geit ! :) Ouderwets gourmetten :P, tijd geleden. Tijdens het eten hebben we met Hans en Geert besproken wat we zouden kunnen doen met het grote bedrag wat we hebben ontvangen van jullie allemaal. Naast tandpasta,maandverband, beddengoed, ballen, schriften etc etc zouden we ook graag iets 'groots' en blijvends willen en kunnen doen.
We hebben afgelopen week geïnventariseerd wat er nodig is. Een probleem is de weg naar het farm toe, deze is een zandweg. Met regen wordt deze weg heel glad (we hebben het meegemaakt, Penny viel en brak bijna haar arm!) en de kids moeten hierlangs naar school. Ze vallen, schoolkostuum vies en/of komen te laat  (in beide gevallen mogen ze de les niet in op de public school), de fiets gaat stuk of nog erger; ze bezeren zich ernstig. De overheid wil de weg niet verbeteren omdat het geen doorgaande weg is...grrr.... Een (tijdelijke) oplossing is om grind te strooien op de weg, zodat het minder glibberig is. Dit zou in ons budget passen. Een ander groot ding is op het terrein zelf het kiezelpad afmaken. Er is al een groot gedeelte gedaan, maar het stuk naar het wasgedeelte niet. Dat betekent dat de kids tijdens de monsoon door de modder van en naar het wasgedeelte moeten. Niet handig natuurlijk. We hebben het er met Geert en Hans  en Penny over gehad, en dat was heel prettig. Hans en Geert gaven als tip om met een local minstens 3 leveranciers af te gaan en prijzen te vergelijken. We hebben Vireak (onze gastheer) gevraagd of hij ons daarbij wil helpen (zodat we de beste prijs krijgen en geen 'badangbadang' (=blanke) prijs.  En het vervoer er ook bij onderhandelen, daar hadden we zeker nog niet aan gedacht. Ze waren het ook zeker met ons eens om het zelf te regelen en niet het geld aan de coördinator te geven, omdat je dan niet zeker weet of het ook daarvoor wordt gebruikt. Het was fijn om met hen met ervaring het erover te hebben.
Wat we nu precies gaan doen; het wordt vervolgd!

Vandaag zijn we met Penny de markt op gegaan om 'kleine' dingen te kopen.... zie filmpje!  http://www.youtube.com/user/Dondanus
Heerlijk om te doen, we hebben van alles gekocht. Lekker onderhandeld! Het blijft mooi om op de marktjes hier rond te dolen en te onderhandelen over tandpasta met de buurman die eigenlijk emmers verkoopt. Het liefst komen er nog 3 mensen bij om zich ermee te bemoeien terwijl een bedelaar aan je mouw trekt. En dit allemaal met een grote glimlach :)
We kijken nu alweer uit naar maandag, wat zullen de kids blij zijn!! Nu alles nog eerlijk verdelen.... wordt nog wat.... Is met stickers al moeilijk.... komt vast goed!

Oja, het lesgeven, daarvoor waren we hier immers :

Het lesgeven gaat heel goed. Daan heeft de tussenklas en Fie de beginners. We hebben de methode "let's go" weer ingevoerd als basis en dat gaat goed. Daarnaast lekker ook spelletjes, kleuren en gekkigheid natuurlijk. We vinden het allebei heel leuk om te doen, ookal is het niet altijd makkelijk. Er zijn grote verschillen in niveaus in de klassen en dat maakt het lastig. En Engels is gewoon heel moeilijk voor ze omdat het totaal anders is dan Khmer. We vinden onze weg en samen met de andere volunteers komen er allerlei leuke en goeie dingen op het programma. We willen het voor de nieuwe voluteers wat makkelijker maken om in te stappen, dus daar werken we nog aan. En zo zijn er nog wat dingetjes wat we graag zouden willen doen..... We kunnen nog wel een uurtje doorgaan...

We krijgen steeds meer een band met de kids, dus onder de middag hebben we het erg gezellig; voetballen, tekenen, vouwen, mondharmonica-en, zingen, duimworstelen, handjeklappen, nagels lakken en ga zo maar door. Het blijft ons verbazen hoe snel ze al blij zijn en hoe inventief ze zijn. Bijvoorbeeld; met een stift een gezichtje op de duim tekenen voor het duimworstelen is de grap van de dag. Of; als het nagel-lakken niet zo goed gaat, en dat gaat snel met de door de hitte uitgedroogde nagellak, wordt het met een scherfje glas zorgvuldig van de nagels gekrapt en opnieuw gedaan. De helft gebruikt de pauze om te slapen, want ze maken lange dagen; om 5,6 uur moeten ze er al uit om te helpen op de farm voordat ze naar school gaan. Met de kleintjes poetsen we elke dag de tanden na de lunch. Het handenwassen gaat al vanzelf; een paar kids halen water en eentje haalt de zeep. Ze vinden het heerlijk.

Aan het einde van de dag reizen we moe maar voldaan weer naar de stad. Elke 5 minuten gaat het meer stinken... Hopen dat de chauffeur de weg weet...